Ze knallen weer de grond uit: sneeuwklokjes!

Maagdelijk en onschuldig ogend, hartstikke giftig maar ook middel tegen geheugenverlies door Altzheimer. We hebben het over het sneeuwklokje. Met de temperaturen van de afgelopen dagen knallen ze weer de grond uit.

Overal komen we ze tegen: in het bos, in grasveldjes, in perken en op de vele landgoederen die Kennemerland rijk is. Het zijn die landgoederen waar de eerste sneeuwklokjes (oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Europa) in ons land werden geplant. Dat was in de 18eeuw. Het sneeuwklokje is daarmee wellicht een van de bekendste stinsenplanten. Stinsenplanten zijn planten die van oorsprong niet in ons land voorkwamen, maar werden geïmporteerd om te plaatsen op de landgoederen, waar ze vervolgens verwilderden.

Dat het sneeuwklokje, als aankondiger van het voorjaar, een welkome gast is mag duidelijk zijn. Maar het sneeuwklokje heeft nog een mooie eigenschap: het bevat namelijk de stof galantamine. Galantamine gaat de achteruitgang tegen van cognitieve functies en wordt dan ook gebruikt als middel tegen geheugenverlies door Alzheimer.

Overigens, als je nu denkt dat je sneeuwklokjes kunt eten, dan kun je dat wel vergeten. Zowel de bloem, als de bol en de bladeren zijn giftig. Gebruik van galantamine heeft dan ook vaak misselijkheid als bijwerking. Maar gelukkig is er dan ook nog een ander gewas, gember, wat effectief tegen misselijkheid werkt. Zo zie je maar dat de natuur overal een oplossing voor heeft.